نمایش زهرماری



در وروی سالن دارند نوحه می‌خوانند. عکس پیرزنی را گذاشته‌اند و شمع روشن کرده‌اند و به ما می‌گویند غم آخر باشد. ما شاهد زیرزمین خانه‌ای هستیم که پر  است از دبه‌هایی که قرار بوده سرکه باشد؛ اما حالا شده‌اند شراب. معجزه‌ای رخ نداده. یکی کرمی ریخته و نتیجه‌اش شده این. مادر مرده و بچه‌ها را با این دبه‌ها و ارث ناخواسته‌اش تنها گذاشته. چهار فرزند به جان هم می‌افتند. یکی از فرزندان که بزرگتر از بقیه (و البته خاک‌برسرتر) است رسماً آدم‌فروش است. آدم‌‌فروشی که قرار است جای رئیس بسیج پایگاه محل بشیند و برادر تمام اهل محل شود؛ ولی عملاً بویی از برادریِ تنی نبرده. آن یکی برادر تازه از زندان بیرون آمده است و می‌خواهد عین پدر خانواده، همه چی را رها کند و برود. دختر خانواده هم که در آرزوی خوشبختی است؛ اما پسر کوچک بی‌انگیزه‌تر از همه. انگار در ترتیب نسل‌ها هر چی به جوان‌ترها می‌رسد، اوضاع خراب‌تر می‌شود و بیشتر چیزی برای از دست دادن ندارند. این وضعیت متصور نمایش برای فروردین سال 1397 است. ناامیدی بدون سیاه‌نمایی شاید بشود کمدی‌سیاه. امید دبه‌هایی هستند که می‌شود فروخت. نیروی مخالف همان برادر خداترسِ نوحه‌خوان و دستمال به دست است. نیروی موافق اما از این یکی کمتر است، اگر کمتر نباشد، در همان حد است. پسر دوم خانواده. کار و بار ندارد. مثلاً گنده‌لات است؛ اما موقع تقسیم ارث از آن یکی برادر جبارتر می‌شود و به خواهر می‌گوید نصفِ سهم شراب را می‌بری. ما به این وضعیت می‌خندیم. مدام هم می‌خندیم. به زیرزمینی می‌خندیم که آدم‌ها را توی خودش حبس کرده. به آدم‌هایی که راه فرار ندارد و امیدشان (ارثشان) به باد می‌رود. بازی‌های متوسطِ رو به پایین جمع بازیگران (جز خسرو احمدی و نادر فلاح که کمی حرفه‌ای‌تر رفتار می‌کنند) پس زننده نیست. چون متن و محیط خودشان را مدام متعادل می‌کنند. حتی به سانتی‌مانتالیزم و تحول بی‌جای آقای اسدیِ نمایش هم می‌توان گیر داد و گفت بی‌مورد است و نازل؛ اما این را هم می‌شود گفت که توی زیرزمین تاریک (که به سبک نمایش‌های ایرانی، عوض نورپردازی حرفه‌ای از همان نورهای تختِ همیشگی استفاده می‌کند) و شرایط بن‌بست حلیمه/ماریا اگر آقای اسدیِ نمایش پدری نمی‌کرد، دختر همه چیزش زهرمار می‌شد.
پ ن: نمایش به نسبت جالب بود، چهارشنبه آن را در تالار حافظ دیدم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.